Rozdziały: 1, 2, 3, 4, 5


Rozdział 2


Postawa Pawła podczas jego pobytu w Tesalonikach

1 Sami bowiem wiecie, bracia, że nasze przyjście do was nie okazało się daremne.

2 Chociaż ucierpieliśmy i - jak wiecie - doznaliśmy zniewagi w Filippi, odważyliśmy się w Bogu naszym głosić wam Ewangelię Bożą pośród wielkiego utrapienia.

Dz 16,19-40; Flp 1,30 Dz 13,46+; 2Kor 3,12

3 Upominanie zaś nasze nie pochodzi z błędu ani z nieczystej pobudki, ani z podstępu,

4 lecz jak przez Boga zostaliśmy uznani za godnych powierzenia nam Ewangelii, tak głosimy ją, aby się podobać nie ludziom, ale Bogu, który bada nasze serca.

1Tm 1,11; Ef 3,7 Ga 1,10; 2Kor 5,9

5 Nigdy przecież nie posługiwaliśmy się pochlebstwem w mowie - jak wiecie - ani też nie kierowaliśmy się ukrytą chciwością, czego Bóg jest świadkiem,

Jr 11,20

6 i nie szukaliśmy ludzkiej chwały ani pośród was, ani pośród innych.

Rz 1,9; J 5,41; J 5,44

7* A jako apostołowie Chrystusa mogliśmy być dla was ciężarem, my jednak stanęliśmy pośród was pełni skromności, jak matka troskliwie opiekująca się swoimi dziećmi.

1Kor 3,2; Ga 4,19

8 Będąc tak pełni życzliwości dla was, chcieliśmy wam dać nie tylko Bożą Ewangelię, lecz nadto dusze nasze, tak bowiem staliście się nam drodzy.

Rz 9,3; Ga 2,20+

9 Pamiętacie przecież, bracia, naszą pracę i trud. Pracowaliśmy dniem i nocą, aby nikomu z was nie być ciężarem. Tak to wśród was głosiliśmy Ewangelię Bożą.

Dz 18,3+; 1Tes 4,11; 2Tes 3,6-12

10 Sami jesteście świadkami, i Bóg także, jak bogobojnie, sprawiedliwie i nienagannie zachowaliśmy się pośród was, wierzących.

Rz 1,9

11 Przecież wiecie, żeśmy każdego z was - jak ojciec swe dzieci - prosili, zachęcali i zaklinali,

1Kor 4,15+ 1Tes 5,24; 2Tes 1,11; 1P 5,10; Mt 4,17+

12* abyście postępowali w sposób godny Boga, który was wzywa do swego królestwa i chwały.


Wiara i cierpliwość Tesaloniczan

13* Dlatego nieustannie dziękujemy Bogu, bo gdy przejęliście słowo Boże, usłyszane od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale jako to, czym jest naprawdę - jako słowo Boga, który działa w was, wierzących.

1Kor 11,2+ Rz 1,16; Hbr 4,12

14 Bracia, wy się staliście naśladowcami Kościołów Boga, które są w Judei, w Chrystusie Jezusie, ponieważ to samo, co one od Żydów, wyście wycierpieli od rodaków.

2Tes 3,7+; 1Kor 1,2+; 1P 5,9; Mt 23,29-37; Dz 2,23-24+

15* Żydzi zabili Pana Jezusa i proroków, i nas także prześladowali. A nie podobają się oni Bogu i są wrodzy wszystkim ludziom.

16* Zabraniają nam przemawiać do pogan, aby ci zostali zbawieni; tak dopełniają ciągle miary swych grzechów. Ale przyszedł na nich na koniec gniew Boży.

Rdz 15,16; Mt 23,32; Rz 1,18+


Niepokój apostoła

17 My zaś, bracia, rozłączeni z wami na krótki czas, nie sercem, ale tylko niemożnością oglądania was, bardzo gorąco pragnęliśmy ujrzeć was osobiście.

Kol 2,1; Kol 2,5

18 Dlatego chcieliśmy przybyć do was, zwłaszcza ja, Paweł, jeden raz i drugi, lecz przeszkodził nam szatan.

Rz 1,10-11

19 Ale jakaż jest nasza nadzieja albo radość, albo wieniec chwały - czyż nie wy również - przed Panem naszym, Jezusem Chrystusem, w chwili Jego przyjścia?

2Tes 2,9+; Ez 16,12; Ez 23,42; Prz 16,31; Flp 2,16; Flp 4,1; 1Kor 9,25+; 1Tes 1,10+; 1Kor 15,23+; 2Kor 1,14+

20 Wy bowiem jesteście naszą chwałą i radością.



Powrót do góry