Rozdziały: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22,


Rozdział 19


* Triumfalne śpiewy w niebie

1* Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny wielkiego tłumu w niebie, mówiący: «Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego,

Ap 18,20+

2 bo wyroki Jego prawdziwe są i sprawiedliwe, bo osądził Wielką Nierządnicę, co znieprawiać nierządem swym ziemię, i zażądał od niej poniesienia kary za krew swoich sług».

Ap 16,7 Ap 11,18; Ps 5,11+; Ap 6,9

3 I rzekli powtórnie: «Alleluja!» A dym jej wznosi się na wieki wieków.

Iz 34,10; Ap 14,11

4 A dwudziestu czterech Starców upadło, i cztery Istoty żyjące, i pokłon oddali Bogu zasiadającemu na tronie, mówiąc: «Amen! Alleluja!»

5 I dobył się głos od tronu, mówiący: «Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy, którzy się Go boicie, mali i wielcy!»

Ap 11,18; Ps 115,13

6 I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu, i jakby głos mnogich wód, i jakby głos potężnych gromów, które mówiły: «Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący.

Ap 11,17

7* Weselmy się i radujmy, i oddajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła,

Iz 61,10

8 i dano jej przyoblec bisior lśniący i czysty» - bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych.

Ap 2,17; Ap 3,5

9 I mówi mi [anioł]: «Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!» I mówi mi: «To są prawdziwie słowa Boże».

Ap 1,3+ Mt 22,1-14; Mt 8,11+ Ap 22,8-9

10* Ja upadłem do jego stóp, by oddać mu pokłon. I mówi mi: «Bacz, abyś tego nie czynił, bo jestem twoim współsługą i braci twoich, co mają świadectwo Jezusa. Bogu samemu złóż pokłon!» Świadectwem bowiem Jezusa jest duch proroctwa.


3. WYNISZCZENIE NARODÓW POGAŃSKICH

* Pierwsza walka eschatologiczna

Ap 20,7-10

11 Potem ujrzałem niebo otwarte: a oto biały koń, a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym, oto sprawiedliwie sądzi i walczy.

Ap 1,5; Ap 3,7; Ap 3,14 Iz 11,4

12* Oczy Jego jak płomień ognia, a na Jego głowie wiele diademów. Ma wypisane imię, którego nikt nie zna prócz Niego.

Ap 1,14; Ap 2,18 Łk 10,22

13* Odziany jest w szatę we krwi skąpaną, a nazwano Go imieniem Słowo Boga.

Iz 63,1; J 1,1+

14* A wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach - wszyscy odziani w biały, czysty bisior.

15* A z Jego ust wychodzi ostry miecz, by nim uderzyć narody: On będzie je pasał rózgą żelazną i On udeptuje tłocznię wina zapalczywości gniewu Boga wszechmogącego.

Ap 1,16 Ps 2,9; Ap 2,27+; Iz 63,3; Ap 14,19

16* A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię: KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW.

2Mch 13,4; Pwt 10,17

17 I ujrzałem innego anioła stojącego w słońcu: i zawołał on głosem donośnym do wszystkich ptaków lecących środkiem nieba: «Pójdźcie, zgromadźcie się na wielką ucztę Boga,

Ez 39,17

18 aby pożreć trupy królów, trupy wodzów i trupy mocarzy, trupy koni i tych, co ich dosiadają, trupy wszystkich - wolnych i niewolników, małych i wielkich!»

19 I ujrzałem Bestię i królów ziemi, i wojska ich zebrane po to, by stoczyły bój z Siedzącym na koniu i z Jego wojskiem.

Ap 17,12-14; Mt 26,53

20* I pochwycono Bestię, a z nią Fałszywego Proroka, co czynił wobec niej znaki, którymi zwiódł tych, co wzięli znamię Bestii i oddawali pokłon jej obrazowi. Oboje żywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora, gorejącego siarką.

Dn 7,11; Ap 14,10+; Ap 20,10; Ap 20,14

21 A inni zostali zabici mieczem Siedzącego na koniu, [mieczem], który wyszedł z ust Jego. Wszystkie zaś ptaki najadły się ciał ich do syta.

Ez 39,20



Powrót do góry