Rozdziały: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13


PROLOG

Rozdział 1


Wielkość wcielonego Syna Bożego

1 Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców [naszych] przez proroków,

2* a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat.

Ga 4,4+; 1Tm 4,1+; J 1,18+; J 10,34+; Mt 4,3+; Mdr 7,22+; Kol 1,15+; Kol 1,17

3* Ten [Syn], który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.

Ef 1,7; Kol 1,14 Dz 2,33+

4 On o tyle stał się większy od aniołów, o ile odziedziczył dostojniejsze od nich imię.

Flp 2,9-11+


I. SYN PRZEWYŻSZA ANIOŁÓW

Dowód z Pisma

5 Do którego bowiem z aniołów powiedział [Bóg] kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem? I znowu: Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem?

Ps 2,7; Dz 13,33+; 2Sm 7,14

6* A skoro ponownie wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży.

Kol 1,15+ Pwt 32,43; Ps 97,7

7* Do aniołów zaś mówi: Aniołów swych czyni wichrami, sługi swe płomieniami ognia.

Ps 104,4

8* Do Syna zaś: Tron Twój, Boże, na wieki wieków, berło sprawiedliwości berłem królestwa Twego.

Ps 45,7-8

9* Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój olejkiem radości bardziej niż równych Ci losem.

10 Oraz: Ty, Panie, na początku osadziłeś ziemię, dziełem też rąk Twoich są niebiosa.

Ps 102,26-28

11 One przeminą, ale Ty zostaniesz, i wszystko jak szata się zestarzeje,

12* i jak płaszcz je zwiniesz, jak odzienie, i odmienią się. Ty zaś jesteś Ten sam, a Twoje lata się nie skończą.

13 Do którego z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż twych wrogów położę jako podnóżek pod Twoje stopy ?

Ps 110,1; Dz 2,33-35+

14* Czyż nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi na pomoc tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?

Tb 5,4+; Mt 4,11; Mt 18,10; Mt 26,53; Łk 1,26



Powrót do góry