Rozdziały: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13


1. WYŻSZOŚĆ CHRYSTUSA NAD KAPŁANAMI LEWICKIMI

Rozdział 7


Melchizedek

Rdz 14,18+; Ps 110,4+; Rdz 14,17-20

1* Ten to Melchizedek, król Szalemu, kapłan Boga Najwyższego, wyszedł na spotkanie Abrahama, wracającego po rozgromieniu królów, i udzielił mu błogosławieństwa.

2 Jemu Abraham także wydzielił dziesięcinę z całego [łupu]. Imię jego najpierw oznacza króla sprawiedliwości, a następnie także króla Szalemu, to jest Króla Pokoju.

3 Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, nie ma ani początku [swych] dni, ani też końca życia, upodobniony zaś do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na zawsze.

Hbr 1,2+; J 7,27


Melchizedek otrzymał dziesięcinę od Abrahama

4* Rozważcie, jak wielki jest ten, któremu sam patriarcha Abraham dał dziesięcinę z najlepszego łupu.

Rdz 14,20 Pwt 14,22+

5 Wprawdzie i ci z synów Lewiego, którzy otrzymują kapłaństwo, mają zgodnie z Prawem polecenie pobierania dziesięciny od ludu, to jest od braci swoich, chociaż i oni wywodzą się z rodu Abrahama.

6 Tamten jednak, który nie wywodził się z ich rodu, otrzymał dziesięcinę od Abrahama i pobłogosławił tego, który miał obietnice.

7 Nie ma zaś żadnej wątpliwości, iż to, co mniejsze, otrzymuje błogosławieństwo od tego, co wyższe.

8 Ponadto, tu biorą dziesięciny ludzie, którzy umierają, tam zaś ten, o którym wydane jest świadectwo, że żyje.

9 I jeśli się można tak wyrazić, także Lewi, który pobiera dziesięciny, złożył dziesięcinę poprzez Abrahama.

10 Był bowiem jeszcze w lędźwiach praojca swego, gdy Melchizedek wyszedł mu na spotkanie.

Rdz 14,17


Od kapłaństwa lewickiego do kapłaństwa według porządku Melchizedeka

11* Gdyby więc doskonałość została osiągnięta przez kapłaństwo lewickie, lud bowiem otrzymał Prawo z nim związane, to jakaż była potrzeba ustanawiania jeszcze innego kapłana na wzór Melchizedeka, a nie na wzór Aarona?

Ps 110,4 Hbr 8,6n

12 Ze zmianą bowiem kapłaństwa musi też nastąpić zmiana Prawa.

13 Ten zaś, o którym się to mówi, należał do innego pokolenia, z którego nikt nie służył ołtarzowi.

Hbr 8,4

14 Wiadomo przecież, że nasz Pan wyszedł z pokolenia Judy, a Mojżesz nic nie wspomniał o kapłanach z tego pokolenia.

Rdz 49,10; Mt 1,1n; Mt 2,6; Rz 1,3; Ap 5,5


Zniesienie Starego Prawa

15 Jest to jeszcze bardziej oczywiste, skoro na podobieństwo Melchizedeka jest ustanowiony inny kapłan,

16* który stał się takim nie według cielesnego przepisu Prawa, ale według mocy niezniszczalnego życia.

Rz 1,4+

17 Dane Mu jest bowiem takie świadectwo: Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka.

Ps 110,4

18 Zostaje przeto usunięte poprzednie Prawo z powodu swej słabości i nieużyteczności.

Rz 7,7+; Hbr 11,40

19 Prawo nie doprowadziło niczego do pełnej doskonałości, a było wprowadzeniem lepszej nadziei, przez którą zbliżamy się do Boga.

Hbr 10,19+


Niezmienność kapłaństwa Chrystusa

20 Tym więcej, iż stało się to nie bez złożenia przysięgi. Gdy bowiem tamci bez przysięgi stawali się kapłanami,

21* Ten właśnie przez przysięgę Tego, który do Niego powiedział: Poprzysiągł Pan, a nie będzie żałował: Ty jesteś kapłanem na wieki.

Ps 110,4

22 O tyle też Jezus stał się poręczycielem lepszego przymierza.

Hbr 8,6-13

23 I gdy tamtych wielu było kapłanami, gdyż śmierć nie zezwalała im trwać przy życiu,

24 Ten właśnie, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające.

25* Przeto i zbawiać na wieki może całkowicie tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo wciąż żyje, aby się wstawiać za nimi.

Hbr 10,19+; Ap 1,18; Hbr 9,24; Rz 8,34; 1J 2,1


Doskonałość niebiańskiego arcykapłana

26 Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa,

Hbr 3,1+

27* takiego, który nie jest zobowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie.

Hbr 9,25-28; Hbr 10,11-14 Hbr 5,3+

28* Prawo bowiem ustanawiało arcykapłanami ludzi obciążonych słabością, słowo zaś przysięgi, złożonej po nadaniu Prawa, [ustanawia arcykapłanem] Syna doskonałego na wieki.

Hbr 5,9+



Powrót do góry