Rozdziały: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21


Rozdział 8

1 Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną,

Łk 21,37-38

2 ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich.

3 Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku,

Łk 7,37-50

4 powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie.

Kpł 20,10; Pwt 22,22-24

5 W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A ty co powiesz?»

6* Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi.

Mt 12,10; Łk 20,20

7 A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem».

Pwt 17,7; Mt 7,1-5

8 I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi.

9 Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta stojąca na środku.

10 Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Kobieto, gdzież [oni] są? Nikt cię nie potępił?»

11 A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz».

Ez 33,11; Ez 18,32; Ps 103,8; Ps 103,13-14; J 5,14


Jezus światłością świata

Wj 13,21; Ps 27,1; Ps 36,10; Ps 89,16; Mdr 7,26+; Iz 9,1; Iz 60,19; 1J 1,5

12* A oto znów przemówił do nich Jezus tymi słowami: «Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia».


Dyskusja na temat świadectwa Jezusa o nim samym

13 Rzekli do Niego faryzeusze: «Ty sam o sobie dajesz świadectwo. Twoje świadectwo nie jest prawdziwe».

14* W odpowiedzi rzekł do nich Jezus: «Nawet jeżeli Ja sam o sobie daję świadectwo, to świadectwo moje jest prawdziwe, bo wiem, skąd przyszedłem i dokąd idę. Wy zaś nie wiecie, ani skąd przychodzę, ani dokąd idę.

J 3,11+; J 5,31 J 14,28

15* Wy osądzacie według zasad tylko ludzkich. Ja nie sądzę nikogo.

J 7,24; J 12,47;

16 A jeślibym nawet sądził, to sąd mój jest prawdziwy, ponieważ nie jestem sam, lecz Ja i Ten, który Mnie posłał.

Rz 7,5 J 5,30; J 8,29

17 Także w waszym Prawie jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi jest prawdziwe.

J 10,30+; Pwt 17,6; Pwt 19,15; Lb 35,30

18 Oto Ja daję świadectwo o sobie samym oraz zaświadcza o Mnie Ojciec, który Mnie posłał».

J 5,32; J 5,37; J 14,9

19 Na to powiedzieli Mu: «Gdzież jest twój Ojciec?» Jezus odpowiedział: «Nie znacie ani Mnie, ani mego Ojca. Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i mojego Ojca».

J 12,45 J 14,7

20 Słowa te wypowiedział przy skarbcu, kiedy nauczał w świątyni. Mimo to nikt Go nie pojmał, gdyż godzina Jego jeszcze nie nadeszła.

Mk 12,41+ J 7,30; J 2,4+

21* A oto znowu rzekł do nich: «Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie».

J 7,34+ Pwt 24,16; Ez 18,20; Ez 33,12-20; J 13,33; J 13,36

22 Mówili więc Żydzi: «Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie?»

23 A On rzekł do nich: «Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata.

J 1,10+; J 3,31; J 17,14

24* Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Jeżeli bowiem nie uwierzycie, że JA JESTEM, pomrzecie w grzechach waszych».

J 1,1+; Wj 3,14+; Iz 43,11

25* Powiedzieli do Niego: «Kimże ty jesteś?» Odpowiedział im Jezus: «Przede wszystkim po cóż do was mówię?

26 Wiele mam w waszej sprawie do powiedzenia i do osądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał, jest prawdomówny, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego».

J 7,28; J 12,48-50

27 A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu.

28* Rzekł więc do nich Jezus: «Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że JA JESTEM i że Ja nic sam z siebie nie czynię, ale że mówię to, czego Mnie Ojciec nauczył.

J 12,32+; Mt 8,20+ J 8,24+

29 A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną; nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba».

J 3,11+; J 10,30+; J 16,32

30 Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.


Jezus i Abraham

31* Wtedy powiedział Jezus do Żydów, którzy Mu uwierzyli: «Jeżeli trwacie w nauce mojej, jesteście prawdziwie moimi uczniami

J 3,11+

32* i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli».

33 Odpowiedzieli Mu: «Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakże ty możesz mówić: „Wolni będziecie”?»

34* Odpowiedział im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu.

Rz 6,17-19; J 2,19+

35 A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz Syn pozostaje na zawsze.

Rdz 21,10; Jr 2,14n; J 14,2-3; Ga 4,30n; Hbr 3,5-6; Mt 21,33-46

36 Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni.

37* Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie ma w was miejsca dla mojej nauki.

J 5,38

38 Co Ja widziałem u mego Ojca, to głoszę; wy czynicie to, co usłyszeliście od waszego ojca».

J 3,11+

39* W odpowiedzi rzekli do Niego: «Ojcem naszym jest Abraham». Rzekł do nich Jezus: «Gdybyście byli dziećmi Abrahama, to dokonywalibyście czynów Abrahama.

40 Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego Abraham nie czynił.

Rdz 15,6; Rdz 17,1n

41* Wy dokonujecie czynów ojca waszego». Rzekli do Niego: «Myśmy się nie urodzili z nierządu, jednego mamy Ojca - Boga».

Wj 4,22; Pwt 32,6

42 Rzekł do nich Jezus: «Gdyby Bóg był waszym Ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem sam od siebie, lecz On Mnie posłał.

1J 5,1; Mk 1,38+ J 1,1+

43* Dlaczego nie rozumiecie mojej mowy? Bo nie możecie słuchać mojej nauki.

44* Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca. Od początku był on zabójcą i nie wytrwał w prawdzie, bo prawdy w nim nie ma. Kiedy mówi kłamstwo, od siebie mówi, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.

1J 3,8-15; Mt 4,1+ Rdz 2,17; Rdz 3,1n; Mdr 1,13; Mdr 2,24; Rz 5,12

45 A ponieważ Ja mówię prawdę, dlatego Mi nie wierzycie.

1J 3,5; 1P 1,19;

46* Kto z was udowodni Mi grzech? Jeżeli mówię prawdę, to dlaczego Mi nie wierzycie?

Hbr 9,14-28

47 Kto jest z Boga, słów Bożych słucha. Wy dlatego nie słuchacie, że z Boga nie jesteście».

J 10,26+; 1J 4,6

48 Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Czyż niesłusznie mówimy, że jesteś Samarytaninem i że jesteś opętany przez złego ducha?»

J 4,9+; J 7,20+

49 Jezus odpowiedział: «Ja nie jestem opętany, ale czczę Ojca mego, a wy Mnie znieważacie.

50 Ja nie szukam własnej chwały. Jest Ktoś, kto jej szuka i osądza.

J 7,18

51* Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki».

J 3,11+; J 11,25; J 5,25-28

52* Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł, i prorocy - a ty mówisz: „Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki”.

J 7,20+

53 Czy ty jesteś większy od ojca naszego, Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kimże ty siebie czynisz?»

J 4,12

54 Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, co otacza Mnie chwałą, o którym wy mówicie: „Jest naszym Bogiem”.

55 Lecz wy Go nie poznaliście. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy kłamcą. Ale Ja Go znam i słowo Jego zachowuję.

J 7,29 J 5,39+; Rdz 17,17; Mt 13,17n; Łk 17,22

56* Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień - ujrzał [go] i ucieszył się».

57 Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?»

58 Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM».

J 1,1+; J 8,24+

59* Porwali więc kamienie, aby rzucić w Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.

J 10,31; J 10,39; Łk 4,29n



Powrót do góry